KÖPEK ETİ YEMEK VE ÇOK EŞLİLİK
Daha evvel de dediğimiz gibi çokeşlilik bir serbestiyettir, mecburiyet
değil. Yukarıdaki örnekleri vermemizin nedeni çokeşliliği savunmak
değil, kimi durum, şart ve kültürlerde kadınların da bunu istediğini
göstermektir. Kuran’da yalnız leş, kan, domuz eti ve Allah’tan başkası
adına kesilen hayvanların yasaklandığını görürüz. Bunun dışında her
yiyecek helaldir. Bizim sevmediğimiz birçok yiyecek, örneğin köpek eti
helaldir. Fakat bizim sevmediğimiz köpek eti Çin’de sevilen bir yemek
türünü oluşturur. Aynı çokeşlilik gibi bize çirkin gelen köpek eti
yemek bir başka yerde, şartta insanların kabulü olabilmiştir. Dinimizin
yasaklamadığı her şey helal olduğu için bize çok garip gelebilecek bir
çok helal olabilir. Helal, dinen yapılmasında günah olmayan
davranışları ifade eder. Yoksa helal dinen makbul olan bir davranışı
ifade etmez. Bu çok önemli noktayı anlamayanlar dini, yasaklamadığı
bazı şeyler için, kendi kültürlerine göre eleştirmeye kalkmış ve
böylece değişik kültürlerde, değişik zamanlarda büyük kolaylık getiren
serbestlikleri anlayamadıklarını göstermişlerdir. Dinimize göre
saçımızı yeşile boyatırsak, bir davete futbol şortuyla gidersek, bir
toplulukta sesli bir şekilde yellenir veya geğirirsek bir günah işlemiş
olmayız. Bu Şillerin günah olmamasının sebebi Kuran’ın hiçbir ayetinin
bunları yasaklamamasından kaynaklanır. Hawai’de şort giyerek düğüne
gitmek, kızılderili kabilelerinde yeşil gibi renklerle kafayı boyamak,
kimi kültürlerde geğirmek, kiminde yellenmek normal karşılanabilir.
Kuran’ın bu fiilleri günah olarak belirtmemesi sayesinde tüm bu ayrı
kültürlerde Müslüman olanlar, kendi kültürleriyle bu noktalarda zıt
düşmeden dinlerini yaşayabilirler. Kuran bu fiillere sahip de çıkmaz,
bu fiilleri tavsiye de etmez. Yani “Din köpek eti yiyin” diyor, “Din
düğünlere şortla gidin” diyor, “Saçınızı yeşile boyayın” diyor,
“Yellenin, geğirin” diyor şeklindeki açıklamalar ne kadar hatalıysa
“Çokeşlilik dinde vardır” şeklinde dine karşı yapılan bir eleştiri, o
kadar hatalıdır. Dinin emri, tavsiyesi ayrıdır; din yasaklamadığı için
serbest olan fiil ayrıdır.
Doğal şartlarda, savaş olmadığı zamanlarda insan nüfusunun bire bir eşlemeye yakın şekilde kadın ve erkeklerden oluştuğunu görüyoruz. Bu da tekeşliliğin insanların genelinin tercihi olacağını, çokeşliliğin bir istisna olacağını tabiat kanunu olarak göstermektedir. Kuran’da Allah, kadınlar arasında adalet yapamazsak tek bir eşle evlenilmesini söyler. (4-Nisa Suresi-3. ayet) Böylece kadınlardan birini ön plana alacak, diğer kadınları sömürecek evlilik modeline yasak getirilir. Bazı durumlarda ailesi ölen kız çocuklarına miras kalır ve bazı erkekler evlilik yoluyla bu maddi serveti ele geçirip yetim kızın mallarını çarçur edebilir. Kuran buna benzer durumları engellemek için Nisa suresinin aynı 3. ayetinde “Yetimler konusunda adaleti yerine getiremeyeceğinizden korkarsanız, bu durumda size helal olan kadınlardan ikişer, üçer, dörder nikahlayın.” der. Yani Kuran gerekirse çok evlilik yapılmasını, başka kadınlarla evlenilmesini; fakat hiçbir durumda yetim kızların hakkına tecavüz edilmemesini söyler. Bu ayet, gördüğümüz gibi, yetim kız çocuklarıyla ve onların mal varlıklarının sömürülmesiyle ilgilidir. Çokeşlilik, Kuran’ın geniş serbestiyet çemberinde yer alır; yoksa Kuran’ın tavsiye veya yasaklarından biri değildir. Çokeşliliği sevmeyen sevmez, yapmayan yapmaz. Kuran, yazımızın başında dediğimiz gibi ayrı kültürlerin, ayrı zaman dilimlerinin, hem savaş hem de barış ortamının, hem tarım hem de endüstri toplumunun, hem büyük devletlerin hem de küçük ada halklarının dinidir. Kuran’ın İslam’ı tek bir medeniyetin, bir tek endüstri toplumunun, bir tek barış ortamının dini değildir. Nasıl Emevi ve Abbasi uydurmacıları Kuran dışı ilavelerle dinimizi kendi kabile ve yüzyıllarına göre dondurup sakalı, cübbeyi, sarığı dine soktularsa, bazıları da günümüzün görüşlerini dine sokma arzusundadırlar. Oysa Emevi ve Abbasiler kendi dönemlerinde sakal bırakıp, cübbe, sarık giyip, çokeşli bir şekilde evlenebilirlerdi. Günümüzde de sakal traşı olunup, pantolon, ceket, kravat giyilip, tek eşle evlenilebilir. Her iki ayrı uygulama da İslam’a aykırı değildir ve yine her iki ayrı uygulama da İslam değildir. Bu değerlerin hiçbiri İslam’ın zaman üstü değer ve kurallar sistemiyle ilintili değildir. Oysa Allah’ı tek bilmek, fakirlere yardım etmek, oruç tutmak Kuran’ın emirleri olduğu için Allah, hem Emeviler’i, hem Abbasiler’i, hem günümüzü, hem de bizden sonrakileri bunları yerine getirmekle yükümlü kılar.
Doğal şartlarda, savaş olmadığı zamanlarda insan nüfusunun bire bir eşlemeye yakın şekilde kadın ve erkeklerden oluştuğunu görüyoruz. Bu da tekeşliliğin insanların genelinin tercihi olacağını, çokeşliliğin bir istisna olacağını tabiat kanunu olarak göstermektedir. Kuran’da Allah, kadınlar arasında adalet yapamazsak tek bir eşle evlenilmesini söyler. (4-Nisa Suresi-3. ayet) Böylece kadınlardan birini ön plana alacak, diğer kadınları sömürecek evlilik modeline yasak getirilir. Bazı durumlarda ailesi ölen kız çocuklarına miras kalır ve bazı erkekler evlilik yoluyla bu maddi serveti ele geçirip yetim kızın mallarını çarçur edebilir. Kuran buna benzer durumları engellemek için Nisa suresinin aynı 3. ayetinde “Yetimler konusunda adaleti yerine getiremeyeceğinizden korkarsanız, bu durumda size helal olan kadınlardan ikişer, üçer, dörder nikahlayın.” der. Yani Kuran gerekirse çok evlilik yapılmasını, başka kadınlarla evlenilmesini; fakat hiçbir durumda yetim kızların hakkına tecavüz edilmemesini söyler. Bu ayet, gördüğümüz gibi, yetim kız çocuklarıyla ve onların mal varlıklarının sömürülmesiyle ilgilidir. Çokeşlilik, Kuran’ın geniş serbestiyet çemberinde yer alır; yoksa Kuran’ın tavsiye veya yasaklarından biri değildir. Çokeşliliği sevmeyen sevmez, yapmayan yapmaz. Kuran, yazımızın başında dediğimiz gibi ayrı kültürlerin, ayrı zaman dilimlerinin, hem savaş hem de barış ortamının, hem tarım hem de endüstri toplumunun, hem büyük devletlerin hem de küçük ada halklarının dinidir. Kuran’ın İslam’ı tek bir medeniyetin, bir tek endüstri toplumunun, bir tek barış ortamının dini değildir. Nasıl Emevi ve Abbasi uydurmacıları Kuran dışı ilavelerle dinimizi kendi kabile ve yüzyıllarına göre dondurup sakalı, cübbeyi, sarığı dine soktularsa, bazıları da günümüzün görüşlerini dine sokma arzusundadırlar. Oysa Emevi ve Abbasiler kendi dönemlerinde sakal bırakıp, cübbe, sarık giyip, çokeşli bir şekilde evlenebilirlerdi. Günümüzde de sakal traşı olunup, pantolon, ceket, kravat giyilip, tek eşle evlenilebilir. Her iki ayrı uygulama da İslam’a aykırı değildir ve yine her iki ayrı uygulama da İslam değildir. Bu değerlerin hiçbiri İslam’ın zaman üstü değer ve kurallar sistemiyle ilintili değildir. Oysa Allah’ı tek bilmek, fakirlere yardım etmek, oruç tutmak Kuran’ın emirleri olduğu için Allah, hem Emeviler’i, hem Abbasiler’i, hem günümüzü, hem de bizden sonrakileri bunları yerine getirmekle yükümlü kılar.
Yorum yap